paha biçmek

Küçük çocukları çok seviyorum gerçekten. Bana harika duygular yaşatıyorlar. Hele bir tanesi var, komşumuzun oğlu, deliriyorum onun için resmen. Adı Tuna ve 2,5 yaşında.

Dün konuşuyoruz bir şeylerden. İşte yaramazlık yapan çocuklar olsun, laf dinlemeyen kötü kediler olsun... Beğenmediklerimizi, tasvip etmediklerimizi çöpe atıyoruz. Mesela "Zeynep yemeğini yememiş sen onu çöpe at Sanem", diyor bana hemen hayalimizdeki çöpe atıyoruz Zeynep'i.

Bir kaç dakika sonra şu muhabbet geçti aramızda

-Sanem, şu ampul neden yanmıyor?
-Patlamış o sanırım.
-Neden patlamış?
-Ben topla vurdum ona o da patladı. Yaramazlık yaptım ama yanlışlıkla oldu.

Çok mahsun bakarak dedi ki;

-SENİ ÇÖPE ATMAM Kİ BEN.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder