ıtır ve tırtıl

Seni seviyorum ve sonsuza dek senle beraber olmak istiyorum dedi ıtır tırtıla. Ama bunu derken biliyordu ki, kökleri tırtılla beraber özgürce dolaşmasına izin veremeyecek kadar toprağa gömülü ve toprağa muhtaçtı. Ne kadar da garipti şu dünya, ikisi de yeryüzünde ama biri yerin dibinde ve sabitken diğeri ise hiçbir bağlılığı olmayan ve alabildiğine özgürdü işte.

Özgürleşemeyeceğini biliyordu ıtır. Ama yine de içinden bir ses tırtılın onun yapraklarında kalabileceğini, ve orda yaşayabileceğini söylüyordu.  Fakat biliyordu ;

Kimse özgürlüğünden vazgeçmez bu yüzden, dünyanın en hoş kokusu olmak da nafile, yumuşak bir dokunuşa da sahip olmak boş. Tırtıl yanaşmayacaktı ıtırın yanına. Tırtılsan eğer, tırtıl geldiysen dünyaya, biraz yeryüzünde ama sonunda gökyüzünde bitecektir ömrün. Kanatlanıp uçacaksındır alaya. Konup duracaksındır bir o dala bir bu dala. Lakin bitecektir ömrün bir günün sonunda.

Bile bile ıtır, vurulmuştu tırtıla.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder