ben ki yengeçleri bilirim daha çok

sabah üşümeleri, bebek ağlaması, gözleri kapama isteği tekrardan ama her gün yaşama çabası. benim seni hatırlamam için anılara gerek yok. onları kurcalamaya hele hiç. hem anı dediğin nedir ki, insanın canını yakmaktan başka neye yarasın?
tam da bu nedenden ötürü, kendimi değil de bebek ağlamalarını dinliyorum. denizin sesini, gürültülü müzikleri...kendimi dinlemeye başlarsam kırmızıdan siyaha dönüşecek içim.
ben bi yengecim, kendimi senden korumasını bilirim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder