incir çekirdeği

Kendi bildiğimi okudum
İnanmadım hiçbirinin dediklerine
Vay bu işler böyleymiş
Tutmamış zincirlerimiz, halkalar iç içe geçememiş
Kaç kere geçmiştim halbuki içrelerden
Kaç kere düşmüştüm o çemberlerin içine
Bana sorsalardı ya bir
Ya da sana
Yok,etmedim eylemedim diyebilir miydin ki
Sorsan onlara
İki yüzlü, şerefsizin tekiydin
Ama seni en iyi ben bilirim
Yabancım değilsin

Hayatıma kötü birini sokmadım ki ben
Bir gün olsun sokmadım
Kötü birini sokmadım ki ben
Girmedi ki şu kapıdan içeri
Girmedi ki
O yüzden denilenlere inanmadım ben

Bu gün
Bir taksiye bindim ben
Dedim ki Londra'ya gidelim
Londra dedi, ablam, neresi? Dikiz aynasından baktı bana
Off dedim, kafam gitti yine sen beni götür o her günkü yere
Her gün gidiyorum artık aynı yere
Rutinden sıkılırdım ya
Oyyy ne güzel şeymiş
İnsaınn bildiği yere varması
Bildiği yere her gün gitmesi
Bildiği yollarda koşması
Ama vardı da aklımda bir yerlere gitmesi
Orda uzun uzadıya kalması

Gece değil gündüzdür insanı insan yapan
Kaçta uyanırsın
Kaçta kalkar kahvaltını yaparsın
Ayağa kalkmak erken saatte
Kocaman devasa bir sanattır
Yoksa koca'lardan korkanlardan mısın?
Koca sevgilerden?
Koca bağırmalardan?
Koca bağırlardan?
Bağra basmalardan?
Cemal Süreya'nın kahvaltılarından
Ettin mi bir tane?
Bir tanecik?
Belki ailenin yanında sadece
Çünkü bilirsin orda sen sensin
Olabildiğince
Alabildiğince

Karşıma bir adam oturdu
Öylece
Alelade
Dedi ki tek başına içmekte iyisin
Evet, dedim ama iki kişiyken hiç de iyi değilim
Gel, dedi beraber deneyelim
Sırf bu anı yazmak için
Şunu yazabilmek için
Kalktım taksiye bindim
Bugün bir taksiye bindim ben
En sevdiğim şarkı çaldı
Söyleyen de bir başkasının kalp kırığıydı
Ulan dedim
Kıran kırana yaşıyoruz şu dünyada
Kıran kırana
Kıran, kırana

Hay dedim
Hay ulan
Bir gün inansaydım
Bir gün inanaydım şu dediklerine
Ama nafile
Benim arada kaldığım diyar
İncir çekirdeğinin içine sığmış
Doldurmuyor
Dolmuyor anasını satayım
Dolmuyor



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder