bak, sana delireceğim ben

Şuradaki perdeye baksana
Arkasındaki rüzgar nasıl da sallandırıyor onu
Bir de önündeki fesleğene sormalı
Susadı mı acaba
Kurak mı toprağı
Nemi var mı, kafi mi?
İnsan dediğin doymak bilmiyor
Bitkiler nasıl ki?

Baksana nasıl delireceğim ben

Şu oturduğumuz koltuğun kumaşı
Kadife mi bu
Neden anneannem geldi aklıma şimdi
Oturunca üstüne
Ne bunun kumaşı
Ne diye beter etti beni, oturduk yerde...

İki ıslık çalacağım şimdi
Bir şarkı tutturacak dilim
Gideyim diyeceğim
Kalakalacağım

Güneşi avucumda tutma çabalarım boşa,
Beyhude telaşlarla oyalanan biriyim
Başka türlü edemedim kendimi
Şimdi bana yeni imkanlar sunma
Beceremem
Yine de yüzümü yakması güzel, işte

Nasıl delireceğim bak, sana

Huyumuz kurusun
İleri geri gitmelerimiz mecburiyetten
İstemekten de değil
Öteye geçememiş hiçbiri, çıdamını şaşırmış

Kedileri sevmeye başlayıp sonra nefret etmem gibi
Yine de göz doldurmaya yetiyor bıyıkları
Bir arkadaşım kesmişti zamanında
Kedi yolunu şaşırmış, yönünü bulamamıştı

Sonra bunlar aklıma gelir benim
Hep gelir
Ben bunlarla hemhal olmuş kalmışım
Sen şaşırırsın
Bi de nasıl delirdi diye sorarsın



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder