tarih, senin adına üzülemiyorum

30 saniyemi aldı.

30 saniye içersinde "gençliğim" diyebileceğim tarihimi bir bilgisayar tuşuyla sildim. İçinde yazılarım, çizimlerim, projelerim, fikirlerim, gezdiğim ülkeler, sevgililerim, arkadaşlarım, ailem, okul yıllarım, yazlık anılarım, artık aramızda olmayanlar, uzaktakiler, yakındakiler, gerekliler, gereksizler, saçımın uzun hali, saçımın kısa hali, saçımın en boktan hali, tombul yanaklarım, kaldığım odalar...hepsi silindi.

Dijital çağın getirdiği bir diskin içine yüklediğim herşeyi yanlışlıkla sildim. Üzerinden de birkaç gün geçti.

Üzülemiyorum. Hissizim. Şoktan mı diyeceğim ama aldırış bile etmedim ki ne şoku! Torunuma, çocuğuma göstereceğim bir şey yok. 10 yılım yok.

Arasından çekip çıkarayım, kurtarayım diyeceğim bir şey var mıydı diye düşünüyorum, bir tek birini kurtarmak isterdim ama onu da cennetten söküp alacak kadar kuvvetli değilim.

Senin için üzülemiyorum, tarihim. "Mazi" bile diyemeyecek kadar içimde değilmişsin demek ki.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder