mahlep

buna iyi bak
bu beyaz tozlara iyi bak
bak, bunu bölüşemeyiz biz

burnuma gelir bazen kokusu
delirecek gibi olurdum da önceleri
sonradan baktım benim sokaklarda da aynı koku,
hiç ara vermeden gelip kapımı çalmış
buyur ettim bahar günü bir bayram sabahı
bayram da başkasının bayramı
o günden beri durur köşemde, oynatmadım yerini
kış ayazına nasipmiş, aç avcunu bekle beni

önceleri bilmezdim bile neyin nesi
ömürde ona da yer varmış, gördüm
gözümün içine içine battı bütün beyazlar
sormuştum da birine bu neyin kokusu diye
bilmediğinden dedi, "anlamam ki, annem bilir"
sonra ben de gittim kendi anneme sordum
o anlattı da buldum
zaten o anlatırdı hep bana birşeyler
kimseden bir şey duymadım

böyleydi işte,
insan avucundaki toza ne dünyalar sığdırıyor
sonre yeri geliyor o tozları başka çöreklere pay ediyor

bazen de yeri geliyor
ortalık toz duman oluyor.








Hiç yorum yok:

Yorum Gönder