a.t

Bizim bir ihtimalimiz var ama daha ne olduğu belli değil. Ummadığımız bir zamanda oluyor bir şeyler, hangi mevsimde ama onu bilemiyorum. Su gibi geliyor, bazen su gibi de gidiyor.

Mendilimi kana bulamış gibiyim öksürdükçe pislik aktı içimden. İçim temizlendi yeşerdi ama o mendil kıpkırmızı artık. Tabii ki lokumlarımı sakladım, iyi günlerin hatrına...

Bunlar 100 yıl önce olsaydı anlamlıydı, şimdi pek de değeri yok gibi. Ama diyorum, bizim bir ihtimalimiz daha var, insan olarak.

Olmalı. Yani.

kelimeleri beklerken

Önemli değil kime, neye, neden olduğu ama yazma isteği geldi mi düzenini değiştireceksin. Sabahı geceyle, ikiyi onbir ile takas edeceksin.

Bir de aynı şarkıyı üst üste dinleyeceksin. Belli olmuyor, belki sonuç alırsın.

İçimde kelimelere istekli bir güne uyandım, "ya nasip" dedim, bekledim. Ne zamandır yazmıyorum. Sırf böyle, bir cümle ekleyebildim bir hikayeye. Onda da "insan yanlarım acıyor" dedi Taş Kafa, Kumru'ya.

Bence çok fiyakalı laf etti.

Onun kelimeleri zor çıkıyor ağzından, bekleyip üst üste aynı şarkıları dinliyorum duymak için. Yeter ki anlatsın iki gözümün nuru, kelimelerini eleklerden akıtsın, süzsün. Ben sabırlıyımdır.

İki kelam etsin masalımın en bıçkın delikanlısı. Beklerim, işim ne...